«Αυτό που κοιτάς να βρεις με το τηλεσκόπιο, είσαι εσύ ο ίδιος».

To κύριο γόητρο των video games ήταν πάντα ο κόσμος που μπαίνουμε, η ιστορία που ζούμε και ο πρωταγωνιστής τον οποίο ακολουθούμε. Σε μερικές περιπτώσεις, το σενάριο μας δένει ψυχολογικά με τον πρωταγωνιστή σε σημείο να ταυτιζόμαστε με αποτέλεσμα να νοιαζόμαστε ακόμα παραπάνω για αυτόν. Ποιος δεν θα ήθελε να είναι ο Batman, ο Joel από το The Last of Us, ο Nathan Drake, ο Geralt of Rivia, o Sam Fisher από το Splinter Cell κ.α. Οκ, μπορεί να μην έπεσα μέσα σε όλα τα παραδείγματα όσον αφορά τον καθένα σας, αλλά καταλαβαίνετε το νόημα. Αυτό που με τράβηξε στο Everything για αρχή ήταν ο τίτλος του. Πρόκειται για έναν τίτλο που δεν μαρτυρά τίποτα για το είδος του παιχνιδιού ή την ιστορία αλλά ταυτόχρονα λέει και «τα πάντα».

Ψάχνοντας λίγο παραπάνω, βρίσκω αμέσως πως το genre που ανήκει το Everything είναι Simulation και συγκεκριμένα στο site της Sony αναφέρεται ως Consciousness Simulator. Βλέποντας έναν τίτλο που έχει μέσα την λέξη συνείδηση, ως λάτρης του συγκεκριμένου μυστηρίου, μου λέει πολλά και με κάνει να θέλω να ασχοληθώ. Στο κάτω κάτω ποιος ξέρει τι είναι η συνείδηση ή από που ήρθε έτσι ώστε να την μεταφέρει και σε ένα απλό video game; Η απάντηση στο review που ακολουθεί.

Ένα μικρό μάθημα
Παραπάνω στο κείμενο ανέφερα πως σε ένα video game μπορείς να πάρεις τον ρόλο κάποιου πρωταγωνιστή και να ζήσεις την ιστορία μέσα από τα μάτια του. Το Everything μας ξεκίνησε ως μια καμήλα που σιγά σιγά μαθαίνει να περπατάει, να επικοινωνεί με άλλες καμήλες, να δημιουργεί ομάδα και να την χαλάει αντίστοιχα. Κατά την διάρκεια του gameplay που κράτησε περίπου 10 λεπτά, βρίσκαμε διάφορα αντικείμενα στον κόσμο τα οποία είχαν κάτι να μας πουν, κάτι που σκεφτόντουσαν. Οι σκέψεις αυτές βέβαια, έμοιαζαν πολύ με αντίστοιχες δικές μας και κάπου εδώ αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε τι γίνεται σε αυτό το παιχνίδι.

Προχωρώντας σε αυτό το ταξίδι της ζωής ως καμήλα, ο guide μου λέει πως τα πράγματα στον κόσμο φαίνονται διαφορετικά ανάλογα με το είδος και το μέγεθός μας. Έτσι, αλλάξαμε μορφή και γίναμε μια μικρή πέτρα προκειμένου να δούμε τον κόσμο μέσα από τα μάτια ενός πιο μικρού σώματος. Κάναμε αντίστοιχα το ίδιο για μεγαλύτερο μέγεθος όπου πήραμε τον ρόλο ενός δέντρου. Συγκεκριμένα μια ατάκα εκείνη την στιγμή ακούγεται και λέει πως όσο μεγαλώνουμε εμείς, τόσο πιο μικρός φαίνεται ο κόσμος και το αντίστροφο.

Γίνε τα πάντα
Παίζοντας το Everything βλέπουμε πως υπάρχουν πέντε βασικοί μηχανισμοί: το περπάτημα (εξερέυνηση), το τραγούδι, η ένωση σε ομάδα, ο χορός και η αλλαγή μορφής. Όλα αυτά πάνε κάπως με την σειρά καθώς εξερευνούμε τον κόσμο, βρίσκουμε είδη σαν τα δικά μας, τραγουδάμε για να τα καλέσουμε, φτιάχνουμε ομάδα και ως παρέα πλέον μπορούμε να συνεχίσουμε την βόλτα ή να πατήσουμε το Δ και να αρχίσει ο χορός. Μόλις βαρεθούμε, μπορούμε να διαλέξουμε ανάμεσα στο να μεγαλώσουμε ή να μικρύνουμε τον εαυτό μας όσο περισσότερο πάει για να αλλάξουμε είδος και μορφή. Μπορούμε να φτάσουμε σε οποιοδήποτε μέρος που βλέπουμε στο Everything αλλά και να γίνουμε αυτό το μέρος!

Από μυρμήγκι μπορούμε να γίνουμε πέτρα, γυρίνος, τρίχα, φωτόνιο, γαλαξίας, πλανήτης, ήπειρος, βάρκα, σύννεφο, κτήριο, λάμπα, κιθάρα και ότι άλλο μπορείτε να φανταστείτε! Όσο παίρνετε νέες μορφές, ξεκλειδώνετε νέες κατηγορίες ειδών που μπορείτε να γίνετε. Για παράδειγμα αν μεταμορφωθείτε για πρώτη φορά σε κιθάρα, ανοίγετε την κατηγορία των οργάνων και το ίδιο ισχύει για όλες σας τις μορφές. Έτσι νιώθουμε ότι όντως έχουμε έναν σκοπό και κάτι να κάνουμε σε αυτόν τον κόσμο, δεν περιπλανόμαστε άσκοπα αλλάζοντας μορφές μέχρι να βαρεθούμε.

Σκέψεις, μυαλό και “blackout”
Όσο προχωράμε βρίσκουμε όλο και περισσότερα αντικείμενα για να πάρουμε την μορφή τους και περισσότερα μηνύματα στο περιβάλλον, τα οποία όπως ανέφερα και πιο πάνω αποτελούν σκέψεις. Κάποιες σκέψεις είναι θετικές όπως για παράδειγμα ορισμένα αντικείμενα είναι χαρούμενα με την ζωή τους, άλλα απλώς λυπούνται που δεν αφιέρωσαν περισσότερο χρόνο στους δικούς τους πριν πεθάνουν, άλλα δούλευαν πολύ και στο τέλος έμειναν μόνα τους, άλλα έχουν ακόμα μεγάλη δόση υπεροψίας και πιστεύουν ότι ο κόσμος περιστρέφεται γύρω τους. Θα μπορούσα να συνεχίσω για ώρα λέγοντας το πόσες σκέψεις υπάρχουν σε αυτό το παιχνίδι αλλά για λόγους μεγέθους του review αλλά και spoiler, σταματάω κάπου εδώ.

Όλες αυτές οι σκέψεις αποθηκεύονται σε ένα σημείο που ονομάζεται “brain”. Πατώντας το touchpad του DualShow 4, ανοίγει το πεδίο του μυαλού και βρίσκουμε τις σκέψεις αυτές συγκεντρωμένες. Όταν μαζεύονται πάρα πολλές, είναι ώρα να κάνουμε «clear brain» και να αδειάσουμε. Το αστείο σε αυτή την υπόθεση είναι πως κάθε οργανισμός πιστεύει ότι οι σκέψεις του είναι μοναδικές ενώ στην ουσία είναι κάτι που σκεφτόμαστε όλοι και κάποια στιγμή πρέπει να πατήσουμε το «delete» γιατί όταν μαζεύονται πολλά, ο εγκέφαλος παθαίνει blackout.

Επίσης σε αυτό το σημείο θα αναρωτίεστε πως γίνεται τα αντικείμενα να έχουν σκέψεις. Εδώ είναι που μπαίνει το κομμάτι της συνείδησης το οποίο ακόμα αποτελεί μυστήριο για τους ερευνητές, όσα χρόνια και αν έχουν περάσει από τότε που ο άνθρωπος άρχισε να αναρωτιέται. Υπάρχουν διάφορες θεωρίες για την συνείδηση, μία από αυτές λέει για παράδειγμα πως είναι το μόνο που υπάρχει και αλλάζει μορφή σε κάθε ζωή. Ακραίο θα λέγατε; Ίσως να ισχύει, ίσως και όχι αλλά το Everything φαίνεται να είναι ξεκάθαρα επηρεασμένο από αυτή την λογική, τον κύκλο της ζωής. Όταν φτάνουμε το σημείο να γίνουμε το μικρότερο αντικείμενο που υπάρχει και προχωράμε να μεταμορφωθούμε σε κάτι πιο μικρό, η επόμενη μορφή μας είναι το μεγαλύτερο γνωστό σώμα στο σύμπαν και φυσικά το αντίστροφο.

Βρισκόμαστε σε συνάρτηση με το σύμπαν τόσο όσο το κύμα με την θάλασσα.

Μεγάλος Alan Watts
O κόσμος του Everything έχει πολλά και κορεσμένα χρώματα, σχεδόν θα λέγαμε ότι βλέπουμε καρτουνίστικο στυλ. Υπάρχει ποικιλία πραγμάτων που βρίσκουμε στον κόσμο, πραγματικά πολλά αντικείμενα που έπειτα από 15 ώρες πάλι υπήρχαν νέες μορφές για να πάρουμε. Τα γραφικά δεν μας “τρέλαναν” αλλά δεν χρειάζεται κιόλας γιατί δεν είναι αυτό το νόημα του Everything. Στην ουσία τα περισσότερα αντικείμενα έχουν λίγα πολύγωνα, καμιά φορά παρατηρήσαμε clipping και μπορούσαμε να περάσουμε ανάμεσα στα αντικείμενα. Στον αντίποδα, υπάρχει ποικιλία σε χρώματα που αλλάζει εντελώς την εμφάνιση ενός πλανήτη με τον άλλον. Δεν θα δείτε το ίδιο περιβάλλον στην παγωμένη ήπειρο και στην ερημική!

Κατά την διάρκεια της εξερεύνησης παρατηρήσαμε πως υπάρχουν διάσπαρτα ηχητικά μηνύματα με ομιλίες του Alan Watts. Για όσους δεν τον γνωρίζετε, πρόκειται για μεγάλο ομιλητή ο οποίος ασπάστηκε τον Βουδισμό και τον Ασιατικό τρόπο ζωής από μικρή ηλικία παρά το ότι μεγάλωσε σε οικογένεια Καθολικών και έκανε μεγάλη έρευνα πάνω σε διδάγματα για την ζωή. Οι ομιλίες αυτές παίζουν μόνο εφόσον τις ψάξετε και μπορείτε να συνεχίσετε ακόμα και αν δεν τις ακούσετε. Ως μεγάλη fan του Alan Watts, δεν μπορώ παρά να χαρώ που γίνονται πιο γνωστές οι ομιλίες του αλλά και που μπορώ να τις δώσω σε κάποιον να τις ακούσει παίζοντας και όχι μόνο στέλνοντας ένα Youtube link σαν κανένα τρελό fangirl.

Mόνος αλλά ταυτόχρονα με παρέα όλο το σύμπαν
Kάποιος πρέπει να το πει, το Everything δεν είναι για όλους. Δεν μπορεί να το καταλάβει και να το εκτιμήσει ο καθένας κυρίως γιατί όλοι ψάχνουμε games για να ξεφύγει ο μυαλό μας από συγκεκριμένες καταστάσεις, οπότε πηγαίνουμε σε λύσεις με δράση, σκέψη, ανταγωνιστικότητα. Όταν έρχεται ένα game σαν το Everything και σου λέει «Άρχισε να σκέφτεσαι για τον κόσμο γύρω σου και ψάξε για τον εαυτό σου παραπάνω», λογικό είναι οι περισσότεροι να το θεωρήσουν βαρετό και κουραστικό. Εάν είστε ένας από αυτούς ή έχετε κάποιον γνωστό που σίγουρα θα πει κάτι τέτοιο, δεν υπάρχει λόγος να νιώθετε άσχημα, απλά δεν είστε έτοιμοι ακόμα για το μήνυμα που θέλει να περάσει το Everything.

Όπως λέει και ο Alan Watts, «Προσπαθούμε πολύ να προσποιηθούμε ότι ο έξω κόσμος υπάρχει και θα υπάρχει ανεξαρτήτως από εμάς». Μέσα στις περίπου 15 ώρες που παίξαμε, συλλέξαμε όλα τα ηχητικά μηνύματα και πήραμε αρκετές μορφές. Το Everything έχει να μας προσφέρει πάντα μια ηρεμία όταν το ξεκινάμε και σίγουρα θα βοηθήσει πολλούς από εσάς να κάνετε reset. Προσωπικά θα το πρότεινα σε όλους καθώς είναι μιας μορφής διαλογισμός σε συνδυασμό με το αγαπημένο μας hobby, το gaming.

Θετικά:
– Mεγάλη ποικιλία μορφών
– Ενδιαφέρον νόημα
– Ομιλίες του Alan Watts

Αρνητικά:
– Θέματα με το Clipping
– Έλλειψη ουσιαστικού soundtrack
– Μπορείς να χαθείς εύκολα

Βαθμολογία
Γραφικά: 7
Ήχος: 8
Gameplay: 8
Αντοχή: 7
Γενικά: 8

Όταν ο διαλογισμός μετατρέπεται σε video game.

Χριστιάνα Θάνου  

Περισσότερα Εδω

Related Posts